Zestig procent verlaat onderwijs zonder voltooide opleiding

Onlangs heb ik uit de locale pers vernomen dat op Aruba bijna 60 % van de alumni het onderwijs verlaat zonder de (beroeps)opleiding te hebben voltooid. Niet werd vermeld of deze "drop-outs" later alsnog een opleiding afronden in het tweede-kans onderwijs. Dit is toch wel een feit om, het achterhoofd krabbend, even bij stil te staan. Hoe komt dat eigenlijk? Is het aanbod van onderwijs zo beroerd of is het de (mede) door een overmaat aan pastechi en cola veroorzaakte lethargie van de alumni zelf die als oorzaak moet worden aangewezen? Of is het een gebrek aan stimulans en noodzakelijk geld van de zijde van het thuisfront? Ik kan er slechts naar raden.
Maar ik maak me wel bezorgd over de toekomst van deze mensen. Op een bepaald moment zullen zij een gezin willen vormen en zelf ouders worden. En dan moet er voldoende inkomen zijn om alle daarmee gemoeide kosten te dekken. Een gezin bestaande uit twee ongeschoolde ouders kan slechts twee maal het minimum-inkomen inbrengen (als ze tenminste geen ambtenaar, statenlid of minister worden, want daar is kennelijk nog steeds geen geldige opleiding voor vereist), en dat is thans niet meer toereikend voor een behoorlijk bestaansniveau.
Naar mijn gevoel is dit een situatie die niet meer aan de overheid kan worden overgelaten. Wij allen, weldenkende inwoners van dit land, zullen daarom de schouders eronder moet zetten om op zeer korte termijn verbeteringen te forceren.

Jaar van de Cultuur

Aruba beleeft in 2008 het Jaar van de Cultuur. Wat mag ik me daarbij voorstellen? Wat is eigenlijk cultuur? Cultuur is een begrip toch? Iedereen weet wat je ermee bedoelt totdat je vraagt expliciet aan te geven wat het dan wel, dan wel niet is. Er zijn talloze definities in omloop, niet een is sluitend. De "Dikke Van Dale" noemt verschillende betekenissen zoals: 0.1-het verbouwen van gewassen; 0.2-beschaving of civilisatie; en nog een aantal andere betekenissen die alle met het verbouwen van voedings- of gebruiksgewassen samenhangen. Men geeft aan wat een cultuurbarbaar is (iemand die geen gevoel voor cultuur heeft) en wat een cultuurdrager is (persoon of zaak die een belangrijke bijdrage levert aan de cultuur). Op Aruba neemt men cultuur uiterst serieus. Er was eerder een Ïnstituto di Cultura (ICA) dat in 2007 werd opgeheven om plaats te maken voor een "Directie Cultuur". Een en ander ging gepaard met een hoop heisa (koppensnellerij) en benoeming van nieuwe personen in belangrijke functies, personen voornamelijk uit de voorraad die gemelijk wordt bestempeld als F&F. En het heeft vooral nog weer een niet begrote hoop geld gekost. Maar dit jaar zien we daarvan de resultaten. "Festival di Dande", Carnaval (!), Dera Gai en andere dronkemansfeestjes kunnen rekenen op officiele promotie, net als "chuculati pinda" en "sopi be chikito".
En natuurlijk niet te vergeten de voorgenomen bouw van de Plaza Cultural. D.w.z. als de strijdbijlen hieromtrent kunnen worden begraven. Enfin, we zullen aan het einde van dit jaar zien wat het allemaal heeft opgeleverd.
Eigenlijk voel ik me nu al een beetje een cultuurpessimist.

Goudmijntje

Wie had ooit kunnen voorzien dat de verdwijning nu enkele jaren geleden van een Amerikaanse vrouw op Aruba zoveel publiciteit zou opleveren? Hoeveel commentatoren in kranten, weekbladen, radio- en televisieprogramma's hebben hun vorstelijk betaalde "wijsheden" over dit onderwerp verkondigd? Hoeveel Jossy Mansurs, Dr.Phils, Renee Gielens, Greta van Susterens en nog talloze andere orakels hebben hoeveel burgers in Aruba en daarbuiten van het werk gehouden met hun kant noch wal rakende geleuter? Hoeveel directe en indirecte schade hebben zij daarmee aangericht aan personen en aan de maatschappij? Dit terwijl geen enkele van deze orakels iets zinnigs heeft kunnen bijdragen dat leidt tot de ontknoping van deze, voor alle betrokkenen, vervelende gebeurtenis. En nu zal een gederailleerde figuur als de uiterst publiciteitgeile PRdV tesamen met zijn opdrachtgevers van de commerciele omroep in Nederland het nog eens dunnetjes overdoen? En zijn wij met z'n allen zo dom dat we daaraan opnieuw onze aandacht schenken? Nee toch! Er is door al die leuteraars voldoende goud gemijnd ten koste van Aruba.
Laten we onze aandacht nu vooral richten op het leefbaar en betaalbaar houden van ons eiland voor iedereen, ondanks de sterk dalende waarde van de US$ waar onze florin helaas aan gekoppeld is, en ondanks de geldzucht van onze overheid.