de balans opmaken

Nu de eerste decade van het nieuwe millennium er bijna opzit wordt het tijd de balans op te maken en de vooruitgang te beschouwen die is geboekt in het centrum van de wereld dat Aruba heet. Wel, er zijn resultaten hoor. We hebben in het politieke circus elke dag ruzie gemaakt; eindeloze ruzies tussen rivaliserende partijen, en ook binnen de partijen onderling. En het heeft niks opgelost. We hebben nog immer geen leerplichtwet, nog immer geen behoorlijke natuur- en milieuwetgeving, we kruipen nog immer met een behoorlijke slok op (dus straalbezopen) achter het stuur, het aantal dakloze harddrug-verslaafden is groter dan ooit, en dagelijks raakt een groter deel van de nog werkzame bevolking gedemoraliseerd door banenverlies en vastlopen in onbetaalbare schulden.

De overheidsdiensten zijn volgeladen met non-valeurs en baantjesgasten die geplaatst zijn in ambten en functies waarvoor zij qua opleiding en ervaring, capaciteiten, interesse en werklust absoluut ongeschikt zijn, en waardoor een groot deel van het overheidsapparaat niet meer naar behoren kan functioneren. De kwaliteit en het niveau van het onderwijs is in alle geledingen zodanig gedegenereerd dat je jankt van de schrik als je ziet wat de scholen met drie tot vier jaar vertraging als "geslaagd" afleveren. Door de waardevermindering van de florin kunnen we nog de helft doen met ons salaris van hetgeen we er tien jaar geleden mee konden doen, en toen was het al niet veel. Als de woonlasten, de utiliteiten, de belastingen en het noodzakelijke transport zijn betaald (om maar niet te spreken van kleding, schoeisel en woningonderhoud) blijft er voor een te groot aantal mensen meestal net genoeg over om op oneven dagen droge witte rijst te kunnen eten, en op even dagen droog brood. Volgens onze vroede bestuurders lijden we dus nog geen honger. Ja, lacht u maar. We houden ons er dapper onder en doen voor de buitenwacht alsof er niets aan de hand is. De schande van armoede, weet u wel? Voor deze resultaten bedanken wij onze bestuurders voor het wijze rentmeesterschap in de afgelopen tien jaar, en we gaan volgende maand vol goede moed naar de stemlokalen om hen opnieuw in staat te stellen ons hun wijsheid en belangeloosheid deelachtig te doen maken. Want, echt waar, we zijn apetrots op wat we hebben bereikt en het wordt nog beter.