vijf sterren

Er gaan weer verhalen rond op het eiland over het bouwen van een vijf sterren hotel. Verhalen die we elke vier jaar horen, en die steeds gelanceerd worden in het jaar voorafgaand aan de verkiezing van nieuwe volksvertegenwoordigers. Geen verstandig mens die er in gelooft natuurlijk, maar het is een van de middelen om de aandacht af te leiden van de kwalijke zaken waar we werkelijk mee te maken hebben bij verkiezingen; de geestelijke armoede en/of de persoonlijke doelstellingen van degenen die zich verkiesbaar stellen als volksvertegenwoordiger.
Maar laat me even ingaan op het vijf sterren gedoe. Om een vijf sterren hotel succesvol te kunnen exploiteren dien je gastvrijheid te verlenen aan vooral mensen met vijf sterren kwaliteit. En u en ik weten dat mensen met vijf sterren kwaliteit uiterst schaars zijn (uiteraard denken u en ik dat wijzelf tot die categorie behoren, maar dat maakt het nog geen werkelijkheid helaas). En die mensen met vijf sterren kwaliteit zoeken ook buiten hun vijf sterren hotel vijf sterren kwaliteit. Vijf sterren wegen en vijf sterren infrastructuur, vijf sterren stranden, vijf sterren natuurparken, vijf sterren voedsel en vijf sterren mentaliteit bij de dienstverleners in de omgeving waar zij te gast zijn. Kunnen wij dat allemaal bieden in Aruba? Neen, bij lange na niet. Laat ons dus eerst vooral maar eens werken aan onze eigen vijf sterren mentaliteit, en zorgdragen voor vijf sterren onderwijs, vijf sterren landsbestuur, vijf sterren democratie, vijf sterren ambtenaren en dienstverleners, een vijfsterren politiekorps, en een vijf sterren schoon en opgeruimd eiland waar onze vijf sterren gasten zich thuis kunnen voelen, vooraleer we zelfs maar denken aan het stichten van vijf sterren hotels.