Bij het maken van tijdgebonden afspraken met dienstverleners kun je van een ding zeker zijn; ze worden niet nagekomen. Een afspraak op een bepaalde tijd is louter indicatief. Als je veel geluk hebt word je weliswaar op de dag van de afspraak te woord gestaan, maar beslist niet op het uur dat je hebt afgesproken. Beide partijen weten dat, maar het wordt wel tegen je gebruikt als je denkt dat jij dan ook wel wat later kunt komen. Dan komt het argument naar voren dat jij geen rekening houdt met het drukke schema van de dienstverleners, en dat je hen daardoor financieel of anderszins benadeelt. Alsof het jou en vele anderen urenlang laten wachten geen beslaglegging op jouw tijd inhoudt, en alsof jouw tijd gratis is. Er wordt dan voetstoots door de dienstverlener aangenomen dat jij niet behoeft te werken voor je inkomen, of dat je werkgever de verzuimde (niet productieve) uren zomaar compenseert.
Er worden ook nimmer excuses geboden voor het niet nakomen van een afspraak. Dat druist kennelijk in tegen de beroepseer. De expertise van de dienstverlener, waarvan je wegens ge-institutionaliseerde schaarste of wetskracht helaas afhankelijk bent, vereist kennelijk zoveel respect van je dat je je mond dichthoudt over het geleden ongerief, en dat je blij moet zijn als je eindelijk te woord gestaan wordt.
Dit geldt speciaal ten aanzien van de medisch specialisten, de kantonrechters, de belastinginspecteurs en de ambtenaren van de vreemdelingendienst voor wie afspraaktijden ten enenmale wezensvreemd zijn. Allemaal hebben zij administratieve krachten tot hun beschikking met wie de afspraken worden gemaakt, die afsprakenagenda's onderhouden compleet met telefoonnummers en e-mailadressen op werk- en prive-adressen. Hebt u echter weleens meegemaakt dat u door een van deze dienstverleners tijdig op de hoogte werd gesteld van hun ontstentenis? Neen!; dat kan ik u uit ervaring zeggen. Zelfs als zij om een of andere reden niet op het eiland zijn wordt de andere partij hiervan niet tijdig op de hoogte gesteld. Men laat u rustig naar het afspraakadres komen en laat u wachten, en pas als u uw ongenoegen luidkeels kenbaar maakt jegens de overige wachtenden, en dreigt met ter verantwoording roepen, wordt u meegedeeld dat de afspraak helaas geen doorgang kan vinden. Een geldige reden wordt nimmer gegeven door de degene die de boodschap mag overbrengen.
Is de oorzaak hiervan te vinden in gebrek aan organisatievermogen, in onkunde of onwil? Nee hoor, het is gewoon onze cultuur. En een belangrijk onderdeel van onze cultuur is het demonstreren van wat je je allemaal kunt permitteren, waartoe ook het laten wachten van mensen behoort. En zoals u weet is "cultuur" een gesublimeerde uiting van het minderwaardigheidscomplex van elke gemeenschap.
Houdt daarom bij het maken van een afspraak tenminste rekening met lang wachten als u te doen hebt met lieden van importantie (of met hen die de schijn van importantie willen ophouden).
09 juli, 2008
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)

Geen opmerkingen:
Een reactie posten