De laatste jaren zie ik in toenemende mate stropdassen in het Arubaanse straatbeeld verschijnen. Ik vraag me af waarom. Last van klimaat-verkoeling hebben we hier bepaald niet, dus daar kan het niet aan liggen.
Is het dan ijdelheid? Zou kunnen. Of is de bedoeling het uitdragen van een zekere mate van beschaving? Volgens het plaatje hiernaast waarschijnlijk niet. Hoewel ik het genoegen heb de afgebeelde heren niet persoonlijk te kennen, maak ik uit de gezichtsuitdrukking van beiden op dat van uitwisseling van beschaafdheden op dat moment geen sprake is. Er moet dus een andere aanleiding of oorzaak voor het dragen van dassen zijn. Heeft het te maken met vergrijzing dan? Ook dat zou kunnen. Mijn ervaring is echter dat de reguliere stropdasdragers (ja, die zijn er) hun dassenverzameling zo spoedig mogelijk na pensionering verbannen naar de zolder of de uitdragerij. Er is nog een andere mogelijkheid. Waar in het verleden de Arubaanse 'jonkuman' op vrijersvoeten ging in een grote, glimmende automobiel, is het tegenwoordig voor weinigen weggelegd zich daarmee aan de 'mosa' te presenteren. Helaas! Maar je moet je natuurlijk wel onderscheiden van de anderen. Ten opzichte van andere dieren zijn wij mensen ietwat minder bedeeld. We hebben geen groot gewei, en ook niet de mooiste veren; en het mannelijk gereedschap kunnen we ook al niet presenteren in het openbaar. We zijn tenslotte mensen nietwaar? Zo redenerend kom ik tenslotte toch uit bij een aanvaardbare functie van de stropdas.
Nu maar hopen dat de mosa er niet van schrikt.
22 april, 2010
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)


Geen opmerkingen:
Een reactie posten