kerntaken-analyse

Afgelopen zondag berichtte Serge Mansur, ex-voorzitter van de Arubaanse handelsvereniging ATIA, in een ingezonden brief in de locale kranten, dat het openbaarmaken van de resultaten van de in 2007 gehouden kerntaken-analyse (zie eerdere berichten in dit blog) niet zo voorspoedig verloopt.
Hij veronderstelt dat de uitkomsten van de analyse nog veel beroerder zijn dan aanvankelijk werd aangenomen (voornaamste reden waarom de analyse werd uitgevoerd), en dat daarom niemand ermee naar buiten durft te komen.
Ik denk dat ik hem daarin gelijk moet geven.
Behoudens het doorlichten van de overheid om te bezien wat de wezenlijke taken zijn, door wie en waarom ze door bepaalde personen/instanties worden verricht, is een wezenlijk onderdeel van de analyse de efficientie van de taakverrichting, en daarmee de meest wenselijke manier van uitvoeren, te bepalen. Dit zal tot consequentie hebben dat 'dode en zieke' taakonderdelen/personen zullen worden weggesnoeid uit het takenpakket/de taakverdeling. Het gekuiste deel dat overblijft krijgt dan ruimte voor gezonde en hogere productie tegen lagere kosten.
Denkt men.
De werkelijkheid van de uitkomsten lijkt te zijn dat 'dood en ziek' een zo groot deel uitmaken van het apparaat dat na het wegsnoeien ervan slechts hier en daar stompjes overblijven waarmee niet meer rendabel te produceren is.
Hoe is deze situatie ontstaan?
Wel, ook de overheid kan niet zonder goed opgeleide en getalenteerde mensen. En die zijn schaars. Want hoewel de getalenteerde Arubanen net zo slim en goed opgeleid zijn als mensen elders, komt het merendeel na de opleiding niet meer terug naar het Eiland, omdat de perspectieven voor hen elders beter zijn en/of omdat zij elders partners vinden die wat minder gecharmeerd zijn van kleingeestigheid (eilandgeest: Aruba is centrum van de wereld).
De mensen die wel terugkomen na hun opleiding kunnen kiezen uit de 'hoerigheid' van het toerisme (likkie-likkie-Yankee-dollar), een eigen bedrijf opzetten (als je geld hebt), werken in het familiebedrijf, of werken voor de overheid onder 'meerderen' die je als bedreiging zien (want beter opgeleid). Dit laatste voor mensen die geen andere uitweg zien (studieschuld), en die dan maar genoegen nemen met de beroerde salarissen en de geringe ontplooiingsmogelijkheden voor 'niet gerelateerde' werknemers (het telt niet wie je bent, maar wie je kent). De vacatures dienen echter te worden opgevuld, en dat gebeurt dan uit arrenmoede met personeel uit het tweede of derde echelon die 'minder geequipeerd' zijn voor de functies en taken, en/of 'parachutisten' uit de (slecht)befaamde bataljons van F&F die de 'politieke elite' van alle partijen erop nahoudt.
Het naar buiten brengen van de resultaten van de analyse is voor alle politieke betrokkenen natuurlijk ook het publiceren van de analyse van het eigen politieke falen (want regeren is niet hetzelfde als met de vinger beschuldigend naar anderen wijzen).
Daarom; we kunnen er lang op wachten, maar de resultaten van de kerntaken-analyse komen nimmer naar buiten. Uit politiek lijfsbehoud. Het spijt ons mijnheer Mansur.......