kerntaken-analyse

Afgelopen zondag berichtte Serge Mansur, ex-voorzitter van de Arubaanse handelsvereniging ATIA, in een ingezonden brief in de locale kranten, dat het openbaarmaken van de resultaten van de in 2007 gehouden kerntaken-analyse (zie eerdere berichten in dit blog) niet zo voorspoedig verloopt.
Hij veronderstelt dat de uitkomsten van de analyse nog veel beroerder zijn dan aanvankelijk werd aangenomen (voornaamste reden waarom de analyse werd uitgevoerd), en dat daarom niemand ermee naar buiten durft te komen.
Ik denk dat ik hem daarin gelijk moet geven.
Behoudens het doorlichten van de overheid om te bezien wat de wezenlijke taken zijn, door wie en waarom ze door bepaalde personen/instanties worden verricht, is een wezenlijk onderdeel van de analyse de efficientie van de taakverrichting, en daarmee de meest wenselijke manier van uitvoeren, te bepalen. Dit zal tot consequentie hebben dat 'dode en zieke' taakonderdelen/personen zullen worden weggesnoeid uit het takenpakket/de taakverdeling. Het gekuiste deel dat overblijft krijgt dan ruimte voor gezonde en hogere productie tegen lagere kosten.
Denkt men.
De werkelijkheid van de uitkomsten lijkt te zijn dat 'dood en ziek' een zo groot deel uitmaken van het apparaat dat na het wegsnoeien ervan slechts hier en daar stompjes overblijven waarmee niet meer rendabel te produceren is.
Hoe is deze situatie ontstaan?
Wel, ook de overheid kan niet zonder goed opgeleide en getalenteerde mensen. En die zijn schaars. Want hoewel de getalenteerde Arubanen net zo slim en goed opgeleid zijn als mensen elders, komt het merendeel na de opleiding niet meer terug naar het Eiland, omdat de perspectieven voor hen elders beter zijn en/of omdat zij elders partners vinden die wat minder gecharmeerd zijn van kleingeestigheid (eilandgeest: Aruba is centrum van de wereld).
De mensen die wel terugkomen na hun opleiding kunnen kiezen uit de 'hoerigheid' van het toerisme (likkie-likkie-Yankee-dollar), een eigen bedrijf opzetten (als je geld hebt), werken in het familiebedrijf, of werken voor de overheid onder 'meerderen' die je als bedreiging zien (want beter opgeleid). Dit laatste voor mensen die geen andere uitweg zien (studieschuld), en die dan maar genoegen nemen met de beroerde salarissen en de geringe ontplooiingsmogelijkheden voor 'niet gerelateerde' werknemers (het telt niet wie je bent, maar wie je kent). De vacatures dienen echter te worden opgevuld, en dat gebeurt dan uit arrenmoede met personeel uit het tweede of derde echelon die 'minder geequipeerd' zijn voor de functies en taken, en/of 'parachutisten' uit de (slecht)befaamde bataljons van F&F die de 'politieke elite' van alle partijen erop nahoudt.
Het naar buiten brengen van de resultaten van de analyse is voor alle politieke betrokkenen natuurlijk ook het publiceren van de analyse van het eigen politieke falen (want regeren is niet hetzelfde als met de vinger beschuldigend naar anderen wijzen).
Daarom; we kunnen er lang op wachten, maar de resultaten van de kerntaken-analyse komen nimmer naar buiten. Uit politiek lijfsbehoud. Het spijt ons mijnheer Mansur.......

ambtenaren

De, volgens de opinio communis, meest luie beroepsgroep op Aruba is eindelijk in actie gekomen, en is al een week lang aan het demonstreren, werkonderbreken of staken. Dat vraagt veel energie en veel initiatief. Waar gaat het dan over?
Wel, Aruba ligt aan het einde van een heel lange handelsketen, en als ergens de handelsprijzen van producten of grondstoffen stijgen dan stijgen ze bij ons extreem, omdat iedereen in die lange handelsketen wil mee-eten. Bij voorbeeld, als de boer in Frankrijk 25 eurocent krijgt voor een kilo tarwe, dan kost een kilo meel hier in de supermarket minimaal AWG 2,50 (ex BBO!). Dat geldt evenzo voor aardappelen, bakolie en petroleumproducten. En vrijwel het enige wat locaal wordt geproduceerd is afval.
In de afgelopen jaren zijn hierdoor, mede onder invloed van waardevermindering van de US-dollar, de kosten van levensonderhoud sterk gestegen, en de bevolking werd hiervoor nauwelijks gecompenseerd. Het minimumloon werd met 100 AWG per maand opgetrokken tot AWG 1460,- en er werd wat met de loon- en winstbelasting gestoeid om de ergste effecten van de invoering van de omzetbelasting in 2007 te mitigeren. Maar dat was allemaal niet toereikend. Sedert 2001 is de koopkracht van de bevolking met minimaal 25 procent verminderd en men heeft steeds meer moeite om het hoofd boven water te houden.
De ambtenaren en gelijkgestelden willen hiervoor nu compensatie verkrijgen door het rechttrekken van achterstallige salarisverhogingen en indexering van hun inkomens evenredig met de stijging van de kosten van levensonderhoud.
De regering geeft tot dusver niet thuis. Zij heeft haar oude truc, met pinda's gooien, weer uit de kast gehaald, in de hoop dat zij "de kikkers in de kruiwagen kan houden" tot de lange feestweek voorafgaand aan Pasen, en dat daarna de gemoederen wel weer zijn gesust. Zij realiseert zich echter onvoldoende dat het dit keer echt pijn doet, en dat de pijn niet overgaat.
Bovendien beseft de regering niet dat zij haar geloofwaardigheid in rap tempo aan het verliezen is. Zij roept dat er geen geld is voor salarisverhoging en indexering, en dat de mensen die in het bedrijfsleven werkzaam zijn ook niet worden gecompenseerd, dus wat zeuren die ambtenaren nou.
Zij vergeet echter dat het voor eenieder zichtbaar is dat het merendeel der ministers in de afgelopen jaren vrijwel al hun sibbelingen tot in het derde echelon heeft benoemd of aangesteld in duurbetaalde functies waar zij qua talenten en kwaliteiten absoluut niet voor in aanmerking komen, en dat daarmee veel belastinggeld is gemoeid. Om maar niet te spreken van de talloze consultantsopdrachten, terbeschikkingstellingen, diensten en huurcontracten ten behoeve van exclusief de F&F-groep (friends and family). En de ambtenaren beseffen terecht dat daar een groot deel van hun indexeringsgelden naartoe zijn gevloeid.
De "meest luie beroepsgroep" zal daarom de acties voorlopig niet opgeven. Neen, integendeel zullen de acties worden opgevoerd heb ik de indruk. En als zij ditmaal niet hun zin krijgen zal de regering de boodschap "opzoute nu" tegemoet kunnen zien.