ambtenaren

De, volgens de opinio communis, meest luie beroepsgroep op Aruba is eindelijk in actie gekomen, en is al een week lang aan het demonstreren, werkonderbreken of staken. Dat vraagt veel energie en veel initiatief. Waar gaat het dan over?
Wel, Aruba ligt aan het einde van een heel lange handelsketen, en als ergens de handelsprijzen van producten of grondstoffen stijgen dan stijgen ze bij ons extreem, omdat iedereen in die lange handelsketen wil mee-eten. Bij voorbeeld, als de boer in Frankrijk 25 eurocent krijgt voor een kilo tarwe, dan kost een kilo meel hier in de supermarket minimaal AWG 2,50 (ex BBO!). Dat geldt evenzo voor aardappelen, bakolie en petroleumproducten. En vrijwel het enige wat locaal wordt geproduceerd is afval.
In de afgelopen jaren zijn hierdoor, mede onder invloed van waardevermindering van de US-dollar, de kosten van levensonderhoud sterk gestegen, en de bevolking werd hiervoor nauwelijks gecompenseerd. Het minimumloon werd met 100 AWG per maand opgetrokken tot AWG 1460,- en er werd wat met de loon- en winstbelasting gestoeid om de ergste effecten van de invoering van de omzetbelasting in 2007 te mitigeren. Maar dat was allemaal niet toereikend. Sedert 2001 is de koopkracht van de bevolking met minimaal 25 procent verminderd en men heeft steeds meer moeite om het hoofd boven water te houden.
De ambtenaren en gelijkgestelden willen hiervoor nu compensatie verkrijgen door het rechttrekken van achterstallige salarisverhogingen en indexering van hun inkomens evenredig met de stijging van de kosten van levensonderhoud.
De regering geeft tot dusver niet thuis. Zij heeft haar oude truc, met pinda's gooien, weer uit de kast gehaald, in de hoop dat zij "de kikkers in de kruiwagen kan houden" tot de lange feestweek voorafgaand aan Pasen, en dat daarna de gemoederen wel weer zijn gesust. Zij realiseert zich echter onvoldoende dat het dit keer echt pijn doet, en dat de pijn niet overgaat.
Bovendien beseft de regering niet dat zij haar geloofwaardigheid in rap tempo aan het verliezen is. Zij roept dat er geen geld is voor salarisverhoging en indexering, en dat de mensen die in het bedrijfsleven werkzaam zijn ook niet worden gecompenseerd, dus wat zeuren die ambtenaren nou.
Zij vergeet echter dat het voor eenieder zichtbaar is dat het merendeel der ministers in de afgelopen jaren vrijwel al hun sibbelingen tot in het derde echelon heeft benoemd of aangesteld in duurbetaalde functies waar zij qua talenten en kwaliteiten absoluut niet voor in aanmerking komen, en dat daarmee veel belastinggeld is gemoeid. Om maar niet te spreken van de talloze consultantsopdrachten, terbeschikkingstellingen, diensten en huurcontracten ten behoeve van exclusief de F&F-groep (friends and family). En de ambtenaren beseffen terecht dat daar een groot deel van hun indexeringsgelden naartoe zijn gevloeid.
De "meest luie beroepsgroep" zal daarom de acties voorlopig niet opgeven. Neen, integendeel zullen de acties worden opgevoerd heb ik de indruk. En als zij ditmaal niet hun zin krijgen zal de regering de boodschap "opzoute nu" tegemoet kunnen zien.