Het is nog steeds een voorrecht op Aruba te mogen wonen, ondanks al die verdomde toeristen die regelrecht uit de Americaanse debieleninstituten lijken te zijn weggelopen en ondanks onze politici die daar ook vandaan lijken te komen.
Wat is er dan te noemen dat het een voorrecht maakt? Wel, we hebben hier het lekkerste en zuiverste drinkwater ter wereld; de dorstlesser bij uitstek, want dorst heb je hier bijna altijd.En het klimaat is natuurlijk heerlijk, mits je je niet te hard moet inspannen, maar dat doet vrijwel geen mens, en het wordt ook niet van je verlangd.Wat nog meer? Gastvrijheid!. Hoewel de doorsnee Arubaan thans veel minder heeft te besteden dan enkele jaren geleden, heeft hij niets aan gastvrijheid ingeboet, en is hij nog immer hartelijk, vrolijk en gemoedelijk, en hij heeft altijd tijd voor een praatje.En verder? Belastingdruk. Ondanks dat de gemiddelde inkomens lager zijn dan in Europa kun je er beter mee rondkomen. Dat komt (mede) omdat de Belastingdienst hier (nog) minder hebberig is. En ook omdat er tamelijk veel zaken onderling te regelen vallen waarbij geld niet op de eerste plaats komt.
Maar bovenal, er is nog volop rust hier voor wie het zoekt, en het grootste deel van het eiland is niet op de tekentafel ingericht. Een boom staat hier meestal nog waar ie groeien wil, en niet met vele tientallen op een kaarsrechte lijn.
Maar het is aan het veranderen.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten