volksvertegenwoordiging?

Het is op Aruba wel erg simpel voor de geschreven en gesproken massacommunicatiemedia om vuil aan te dragen met betrekking tot onze volksvertegenwoordiging en onze regering. Want het is een feit dat er gemakkelijk veel vuil valt te vergaren en te publiceren. Het probleem van de media is dat er zo weinig goeds is te vertellen van en over onze politici.
Sedert de invoering van de Status Aparte hebben we steeds te maken gehad met een luchtbellenbestuur, van welke politieke kleur en samenstelling dan ook.
Als onze regering en/of volksvertegenwoordigers besluiten moeten nemen over werkelijk steekhoudende zaken, zoals daar zijn de kerntakenanalyse/hervorming van het overheids apparaat, de indexering van pensioenen, minimumloon of ambtenarensalarissen en de herziening van burgerrechten zoals het homohuwelijk, dan gedragen zij zich maandenlang zo zenuwachtig als een hoer in de kerk, uiten zij niets dan opgeblazen krachtpatserpraatjes en/of komen zij met valse argumenten die slaan als kauwgum op een kunstgebit.

Gelukkig is de gemiddelde weldenkende Arubaan immuun geworden voor deze uitingen van de media en de politici. Hij ziet politiek nog slechts als tijdverdrijf voor sociale minkukels en negeert het voor zover hij er geen last van heeft. Hij hoort het, ziet het, en gaat over tot de orde van de dag.