Kerntakenanalyse

De Arubaanse overheid is te groot en te zwaar ingericht voor de financiele draagkracht van de bevolking. En de kwaliteit van de overheidsdienstverlening is er sedert de invoering van de "Status Aparte" bepaald niet op vooruit gegaan. Deels is dit te wijten aan een op patronage gebaseerd aanstellings- en benoemingsbeleid voor overheidspersoneel, deels is het simpelweg het gevolg van schaarste aan talent en aan goed opgeleide mensen die bereid zijn voor een bepaald niet aantrekkelijk salaris in overheidsdienst te treden. Eigenlijk is de overheid zozeer gedegenereerd dat het zo niet verder kan.
Daarom heeft in 2001 (!) iemand besloten dat er toch maar eens een analyse dient te worden gemaakt van wat nu eigenlijk de kerntaken van de overheid zijn. Maar ja, hoe doe je zoiets, en aan wie kan je de schuld geven als de uitkomsten van de analyse zeer pijnlijk blijken te zijn. Hoe dan ook, aan het begin van het jaar 2007 werd er een aanbesteding gehouden voor het doen uitvoeren van een kerntakenanalyse en werd de opdracht verleend aan het accountantsbureau KPMG. KPMG?? Hebben die de vakkundigheid en specialistische kennis in huis voor dit werk?
Nee, waarschijnlijk niet, maar ze hebben wel contacten met onderaannemers die wel eens iets op dit gebied hebben gedaan voor bedrijven en kleine gemeenten. BSC in Leusden was op dat moment kennelijk het bedrijf met de grootste werkhonger. Hoe dan ook, er werd een planning opgesteld en gepresenteerd aan de belanghebbenden. Volgens deze plannen zou in juli 2007 het resultaat van de analyse worden voorgelegd aan de politiek verantwoordelijken, en dezen zouden het presenteren aan de volksvertegenwoordiging (de Staten) om er het te voeren beleid ten aanzien van de herinrichting van de overheid in de komende jaren mee te kunnen bepalen.
Wel, we leven nu in februari 2008, en voor zover dezerzijds bekend is er nog geen resultaat gepresenteerd aan wie dan ook betreffend de kerntakenanalyse. Wat nu te concluderen? Is er resultaat? Is het resultaat te pijnlijk om te presenteren? Of wacht men op betaling alvorens het resultaat uit handen te geven?
Degenen om wie het gaat, al die overheidswerknemers die in de lucht hangen, willen nu wel eens weten hoe de zaken ervoor staan. Uiteindelijk moeten ook zij hun toekomst inrichten nietwaar?