Als observator constateer ik toenemende rattigheid in alle geledingen van de Arubaanse samenleving. Met rattigheid bedoel ik de bewust gore streken die door mensen jegens elkaar worden uitgehaald met het doel er persoonlijk winst uit te halen in de zin van macht, geld, baantjes, posities etc. Gore streken die altijd ten koste gaan van anderen, maar niet alleen dat. Ze gaan ook ten koste van de geestelijke hygiene van een groot deel van de bevolking. Vooral het deel van de bevolking dat niet zelfstandig bepaalt wat kan of niet, maar afhankelijk is van gedragingen door leiders, gezagsdragers en bazen die hen de voorbeelden aanreiken. En het feit ligt er dat juist bij die leiders en gezagsdragers de vetste gore ratten zitten. Ratten die juist door hun rattigheid leiders en gezagsdragers zijn geworden. En ik heb het dan niet alleen over onze niet of slecht opgeleide en voorbereide politici en volksvertegenwoordigers. Neen, ik heb het ook over leiders en gezagsdragers bij politie en douane, bij instituten, diensten en directies van de overheid, bij het onderwijs, de gezondheidszorg, de sociale instituties als AZV en SVB, de media, sportloterij en utiliteitsbedrijven. Overal zitten er teveel gore ratten. En die zijn er mede voor verantwoordelijk dat een alreeds slechte geestelijke hygiene steeds verder achteruit gaat. Totdat het een zootje is waar niemand meer mee geassocieerd wil worden. Moeten we het zover laten komen? Of is het beter de hygiene te herstellen en de ratten te verdelgen? Als u en ik nu beginnen met de hygiene ziet de rattenvanger er wellicht ook brood in weer eens langs te komen. Dan kunnen we ook weer beginnen de voorraadkast opnieuw in te richten en te vullen. En met voorraadkast bedoel ik de jeugd en de toekomst.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten